Θρήνος

Και κάθομαι και σκέφτομαι μετά από έναν τέτοιο χωρισμό τι πρέπει να κάνω; Να το δεχτώ ως έτσι είναι η ζωή πάμε για άλλα τώρα; Να θρηνήσω το χωρισμό μου μετά από τόσα χρόνια; Να θρηνήσω τον έρωτα που τελείωσε; Να χαρώ γιατί κάτι άλλο ξεκινάει; Οταν μία πόρτα κλείνει κάποια άλλη ανοίγει όταν κάτι τελειώνει κάτι άλλο ξεκινάει έτσι δεν λένε;;; Να χαρώ που έκλεισε ένας επώδυνος κύκλος και να ελπίσω ότι τώρα θα έρθει η ώρα της ευτυχίας; Και σκέφτομαι ότι δεν έχω μάθει να θρηνω... Ούτε τον πατέρα μου δεν θρηνησα. Δεν ξέρω πως είναι. Όταν και καλά έπρεπε να το κάνω εγώ αφοσιώθηκα στην πνευματική αναζήτηση... Και εκεί βρήκα κάποια πατήματα να μπορώ να διαχειρίζομαι το τέλος... Μέχρι πρότινος νόμιζα ότι έκανα λάθος. Τώρα σκέφτομαι το θρήνο που πρέπει να βιώσω για τον χωρισμό μου για να μπορέσω να προχωρήσω και κάτι πάει κόντρα στα πιστεύω μου. Δεν νομίζω ότι πρέπει να θρηνήσω για κάτι. Δεν νομίζω ότι πρέπει να θρηνώ ούτε το χωρισμό ούτε το θάνατο ούτε το τέλος μιας κατάστασης. Φυσικά και όταν κλείνει μία πόρτα ανοίγει μία άλλη, φυσικά και όταν κλείνει ένας κύκλος ξεκινάει ένας άλλος και φυσικά όλα γίνονται για κάποιο λόγο. Αυτό είναι ένα από τα πιστεύω μου, τα πολύ έντονα. Είναι μαθήματα που πρέπει να πάρεις για να προχωρήσεις πνευματικά. Δεν θέλω να θρηνώ.. θέλω να γιορτάσω τη ζωή αυτού που έφυγε,τη διάρκεια μιας σχέσης, τις ευτυχισμένες στιγμές μιας κατάστασης και να έχω στο μυαλό μου αυτές τις εικόνες. Δεν μπορώ να έχω τον έλεγχο σε όλα, δεν θέλω να έχω τον έλεγχο σε όλα. Μέχρι τώρα θεωρούσα ότι έπρεπε να έχω τον έλεγχο για να δίνω εγώ το τέλος Δίκαια.. το δικό μου το δίκαιο.. τώρα πιστεύω ότι απλά ήρθε η ώρα να αφήσω τη ροή όπως ακριβώς πηγαίνει και απλά να μάθω να διαχειρίζομαι την οπτική μου, την αντίληψή μου, τη δικιά μου πραγματικότητα. Πόσο σημαντικό είναι για τον καθένα μας όλο αυτό. Το πώς διαχειρίζεται τις καταστάσεις που του έρχονται στη ζωή είτε θετικές είτε αρνητικές.. πόσο επηρεάζει τη ζωή μας;; Θέλω τόσο πολύ να βρω την ηρεμία στο μυαλό μου να μη με επηρεάζει το παρελθόν να βρίσκομαι στο εδώ και τώρα... Ψάχνω απεγνωσμένα να βρω εναν τέτοιο τρόπο... Και είναι μπροστά μου τόσο καιρό... Εγώ έχω την ευθύνη, εγώ έχω τη δύναμη, εγώ έχω το μυαλό και άρα μπορώ να αλλάξω ότι είναι αυτό που με πονάει αρκεί να το συνειδητοποιήσω. Και όπως διάβασα και διαβάζω ακόμα και τώρα το πεδίο δυνατοτήτων είναι τόσο μεγάλο, τόσο άπειρο και τόσο άμεσα διαθέσιμο πού μπορώ να υλοποιήσω ότι πραγματικά θέλω όποτε πραγματικά το θέλω..